Alka krzywonosa

Zamieszkuje cały północny Atlantyk, w tym ptasie wyspy mórz północnych. Gnieździ się na wybrzeżach Atlantyku od wschodnich wybrzeży Ameryki Północnej, przez Grenlandię, Islandię, wyspę Jan Mayen, Wyspę Niedźwiedzią, Irlandię, Wyspy Brytyjskie, Wyspy Owcze, Francję, południowe i wschodnie wybrzeża Morza Północnego i Morza Norweskiego aż po Półwysep Kolski na wschodzie. Zasadniczo to gatunek osiadły, ale niektóre populacje są wędrowne. Alki zimują na zachodnich wybrzeżach Atlantyku, w Afryce północno-zachodniej, kanale La Manche, Morzu Śródziemnym, Morzu Północnym (nieliczne pary na Helgolandzie) oraz na Bałtyku. Młode ptaki dolatują dalej niż dorosłe.

Te pełnomorskie ptaki na polskie wybrzeże zaglądają sporadycznie. Jedynie wyrzucane na brzeg są osobniki chore i ranne.

Kormoran

Ptaki te charakteryzują się następującymi cechami:

• długość ciała 48-100 cm
• rozpiętość skrzydeł 80-160 cm
• masa 0,9-4,9 kg
• silnie wydłużona sylwetka
• długa szyja
• średniej długości, prosty, haczykowato zakończony dziób
• nogi przesunięte ku tyłowi
• w ubarwieniu dominuje czerń
• barwne tęczówki
• barwna skóra nóg i w okolicy dzioba
• doskonali lotnicy
• dobrze pływają i nurkują
• upierzenie nie jest wodoodporne - po nurkowaniu muszą je wysuszyć
• zasadniczo gnieżdżą się kolonijnie
• zazwyczaj 2 do 4 jaj w zniesieniu
• błony między palcami
• gniazdowniki.

Mniejsze gatunki kormoranów nurkują zwykle na głębokości 5–10 m, większe zazwyczaj do 30 m. Maksymalna odnotowana głębokość na jaką nurkował kormoran żałobny wynosi 145 m^[